รอเธอเสมอ...แม้รู้ว่าเธอจะไม่กลับมา

          กลอน กลอนความรัก กลอนรัก กลอนอกหัก บทกลอน ความรัก อกหัก เรื่อง รอเธอเสมอ...แม้รู้ว่าเธอจะไม่กลับมา เป็น กลอน กลอนความรัก ของคนอกหัก หากใครที่กำลังอกหัก ลองอ่าน กลอน กลอนความรัก กลอนอกหัก เรื่อง รอเธอเสมอ...แม้รู้ว่าเธอจะไม่กลับมา ดูนะคะ เผื่อจะช่วยรักษาแผลใจได้บ้าง

เพิ่งรู้...ว่าความเหงามันเป็นเช่นไร
ก็เมื่อวันที่ฉันไม่มีใคร...อยู่ข้างกายเหมือนวันเก่าๆ
ไม่เคยคิดเลย...ว่าใจดวงนี้จะต้องเหงา
เมื่อความรู้สึกดีๆ ระหว่างเรากำลังหายไป

เพิ่งรู้...ว่าเธอมีค่า
ก็เมื่อวันที่เธอบอกลา...ใจฉันมันเหว่ว้า...หวั่นไหว
อยากฉุดรั้งให้เธออยู่ตรงนี้..ก็ไม่มีเหตุผลดีๆ มาดึงเธอไว้
ได้แต่มองเธอเดินจากไป...ปล่อยให้น้ำตารินไหลอยู่อย่างนั้น

เพิ่งรู้...ค่าของคำว่ารัก
ก็เมื่อหัวใจไร้ที่พิงพัก...ต้องเจ็บหนักกับรักที่ร้าวฉาน
ในวันนี้ฉันเพิ่งรู้ซึ้ง...ว่าความคิดถึง...มันทรมาน
จากอดีตที่พ้นผ่าน...ฉันยังต้องการให้เธอกลับมา

ยังรอเธอเสมอแม้รู้ว่าเธอจะไม่กลับมา...รักตลอดไปนะ

ความรัก . . . ที่ไม่ใช่เจ้าของ

ข้อมูลจาก Forward Mail
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

ความรัก . . . คืออะไร?
เรื่องที่ทุกคน . . . อยากจะได้คำตอบตายตัว
เพียงแต่ว่า . . . ไม่เคยมีใครหาคำตอบที่ชัดเจนได้เลยสักคน
เพราะ . . . ความรักมีหลายรูปแบบ
ที่ของแต่ละคน . . . ก็ไม่เหมือนกัน

ความที่เจ็บปวด คือ ความรักที่ไม่ได้เป็นเจ้าของ
เมื่อเรารักใครสักคนแล้ว  . . .
ย่อมอยากจะเป็นเจ้าของความรัก กันทุกคน

แต่จะมีสักกี่คน . . . ที่จะได้ครอบครองมันไว้ได้
เพราะความรัก . . . เหมือนกันสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ
ไม่มีอะไรแน่นอน . . .  เอาอะไรจากมันไม่ได้เลย

แต่สิ่งที่มันให้เรา คือ ความเจ็บปวดปนความหวาน
ยิ่งคุณอยากจะลิ้มลอง . . . ความหอมหวานของมันเท่าไหร่
คุณก็จะยิ่งถลำลึก ไปกับความเจ็บปวดนั่น
. . . จนอาจจะยากที่จะถอนตัวออกมาได้

บางครั้ง. . .  ความหวานก็หมดไป
. . . ก่อนที่จะลึกมากนัก แต่ก็เจ็บมากมายเช่นกัน
แต่. . . ก็ยังมีอีกหลายคน ที่พร้อมจะลองดู
บางคน. . . แสวงหาความรักมากมาย
ใช้หัวใจฟุ่มเฟือย เพื่อตามหารักแท้. . .

รักแท้. . . แต่ยากที่จะครอบครอง
เพราะบางครั้ง. . . อาจจะเป็นรักต้องห้าม
ระหว่างพี่น้อง ระหว่างคำว่า. . . เพื่อนสนิท
ระหว่างคำว่า. . . คนที่มีเจ้าของแล้ว
หรือ ระหว่างคำว่า . . . ไม่เหมาะสม

มันยาก. . . ที่คุณจะดูแลมันตลอดเวลา
เมื่อไหร่ที่คุณรัก คุณอยากครอบครอง. . . แต่เป็นไปไม่ได้
 ก็คิดเสียเถิดว่า . . . ยังดีกว่าไม่ได้รัก

วันนี้ก็วันสงกรานต์แล้ว  แต่วันนี้หยุดไม่ได้ทำงาน ก็อยู่บ้านทั้งวัน  เบื่อจะตายชักแล้วเนี่ย  ... มีแต่เรื่องไม่สิ้นสุดเลย  ทำให้ใจเรารู้สึกแย่ รู้สึกเบื่อเต็มทนแล้ว  แต่ก็โทษอะไรใครไม่ได้  ทำได้เพียงโทษตัวของเราเองที่ก่อเรื่องอะไรต่าง ๆ มากมาย  จนทำให้ทุกอย่างแย่แบบนี้  ทำให้เกิดเรื่องราว  และสิ่งแย่ ๆ มากมาย  ทั้งกับเราเอง  ทั้งทำให้คนที่รู้สึกดี ๆ กับเราต้องเสียใจ  ทั้งเรื่องราวต่าง ๆ มากมาย  เราก็ไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองเราเองจะเป็นได้ถึงขนาดนี้  รู้สึกว่าตัวเองแย่ขึ้นทุกที  แล้วนี่ตกลงเราควรเป็นไง  ควรทำไง  ควรจะดำเนินชีวิตต่อไปอย่างไร  ตัวเราไม่ใช่ตัวเราอีกแล้ว  ทุกอย่างเปลี่ยนไปในทางที่แย่ลงทุกที  เพราะความรู้สึกของเรา  หรือเป็นเพราะตัวของตัวเราเองกันแน่  ที่ทำให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนี้  แต่เอาเหอะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิดหนิ  ..เป็นไปตามที่ถูกกำหนดไว้  เราก็เลือกเดินเส้นทางเส้นนี้เอง  คงโทษใครไม่ได้  ถ้าเกิดไรขึ้นมาก็ได้แต่ยอมรับมัน  คงทำอะไรไม่ได้อีกเหมือนเคย  เพราะว่ามันถูกกำหนดมาแล้ว  ชีวิตเราอาจถูกกำหนดให้เดินเส้นทางนี้มาแล้ว  แต่เพียงอยู่ที่การตัดสินใจของเราเอง  แต่แล้วท้ายที่สุดเราก็เดินเข้าสู่จุดที่เป็นอันตราย  เป็นอนาคตที่มืดมัวไม่มีอะไรแน่นอนไม่มีเส้นทางให้เราเดิน  เพราะตัวเรานั้นได้ปิดเส้นทางนั้นด้วยตัวเอง  ทำให้เรารู้สึกแย่เอง  สิ่งต่าง ๆ ที่เกิดผลที่ตามมานั้น เกิดจากการกระทำของตนเองที่ทำไว้ก่อนหน้า  เฮ้อ! มาพูดถึงเรื่องวันนี้กัน ...วันนี้ตื่นประมาณ 10 โมงได้  เหอะ ๆ สายดีจริง ๆ ก็นอนพักอะนะ  ตื่นมาก็ล้างหน้าล้างตา อาบน้ำ  แล้วก็ออนเกม เล่น ๆ จนถึงประมาณ 5 โมงเย็นเนี่ยแหละ  วันนี้ไม่มีอะไรมาก  นั่งเล่นเกมยาวเลยไม่ได้ทำอะไร เซ็ง เหอะ ๆ ตอนนี้เซ็ง ๆ ก็เลยมาอัพ space เล่นไม่มีไรทำ เหอะๆ แค่นี้แหละ ไม่มีอะไรและเบื่อ

วันนี้ก็เรื่อย แต่วันนี้ก็ตื่นสายอีกตามเคย (เวงกรรม นับวันแม่งยิ่งแย่)  แล้วก็รีบออกไปที่ทำงาน  ก็ขึ้นไปก็เจอพี่สาวสองคนที่เจอยู่บ่อย ๆ (คนละคนกะสองวันก่อนนะ) เหอะ ๆ น่ารักจัง งุงิ  ก็วิ่งรถไป หนาดวันนี้ออกสายนะยังไปถึงเร็วได้ สุดตีน  ไปถึงก่อน 9 โมงตั้งเกือบ ครึ่งชม. เหอะ ๆ แปลกเว้ยตื่นสายก็ถึงเร็ว  ตื่นเช้าก็ถึงเท่ากัน เหอะ ๆๆ  แล้วนี่ก็ไปถึงก็นั่งเลยครับ ไม่ได้ทำงานนะ แต่นั่งเล่นเกมก่อนเลย  แต่ก่อนหน้านั้นลองเปิดเครื่องโอ๊ด สุดตีน  เครื่องแม่งกวนตีน เปิดไมได้อีกและ  แม่งเอ้ย  แต่ก็ช่างมันก็นั่งเล่นเกมไปพราง ๆ จน เกือบ ๆ  9 โมง โอ๊ดมันก็มา  วันนี้เลยตอนเช้ามีคอมเครื่องเดียวสุดตีน  ก็เลยนั่งเล่นเกมจนจบก็ประมาณ 9 โมง 20 นาทีนิด  ๆ ก่อนหน้าพี่เค้าโทรมาบอกให้ขึ้นไปเอาไฟล์กับคุณหนึ่ง (แต่ตูนั่งเล่นเกมก่อนเหอะ ๆ ) ก็พอเล่นเสร็จ วันนี้เลยดึงโอ๊ดขึ้นไปด้วย  ให้พี่เค้าเห็นหน้าหน่อย  ก็ไปรับไฟล์จากพี่เค้า  พอเรียบร้อย ก็เลยบอกพี่เค้าให้แจ้ง ฝ่าย it ให้หน่อยว่าคอมเสียไปตัวนึง  แล้วเราพอลงมา ก็บอกให้โอ๊ดเช็คงานไปก่อน เดี๋ยวขอพักก่อน เพราะเดี๋ยวต้องเช็คงานต่อจากเมื่อวาน  โอ๊ดมันก็ยอมทำให้  เราก็นั่งพักเล่นได้ซักพัก  เจ้าหน้าที่ก็มาดูคอมให้ซักพัก คอมก็ใช้ได้  เราก็เลยนั่งทำงานต่อ เช็คงานต่อจากเมื่อวาน  รอโอ๊ดทำงานที่ทำอยู่เสร็จก็จะย้ายเครื่องกัน  แล้วพอย้ายเสร็จก็นั่งทำงานต่อ (ก่อนหน้าโอ๊ดคุยกะแฟน  แฟนมันบอกจะมาหา)  อ่านะ  แล้วก็ทำงานกันไปจนเกือบ ๆ เที่ยง แฟนท่านโอ๊ดก็โทรมาหาบอกว่าใกล้ถึงแล้ว  เราก็นั่งทำงานไปพราง ๆ รอแฟนมันมาถึงจะได้ออกไปทานข้าวกัน  ... แล้วก็โอ๊ดก็คุยกะแฟนมันจนเค้าเดินมาถึง  แล้วเราก็เลยออกไปกินข้าวกัน  เราก็เลยไปเข้าห้องน้ำก่อน  แล้วก็เดินออกมาเห็นโอ๊ดยืนคุยกะแฟนมันอยู่  แล้วโอ๊ดก็แนะนำเราให้แฟนมันรู้จัก  แล้วมันก็แนะนำแฟนมันให้เรารู้จัก  แล้วก็ไปทานข้าวกัน  เราก็มีคุยกะแฟนโอ๊ดบ้างนิดหน่อยเรื่องงาน (แฟนโอ๊ดชื่อเอ)  เหอะ ๆ ก็ไปนั่งทานข้าวกัน โหอย่างเซ็ง อิจฉาคนจู๋จี๋โครต แม่งเอ้ย เห็นแล้วเจ็บแปร็บ  ว่าเราไร้ถึงคนสนใจแล้ว  ไม่เห็นเหมือนเค้าจู๋จี๋ คุยกัน ยิ้มกัน แย่กันกินข้าว แบ่งกันกินข้าว หัวเราะ  เฮ้อ!  แต่เรากับทำตัวเอง  ทำร้ายความรู้สึกของคนที่เค้ารู้สึกดี ๆ กับเรา  ทำไมเราถึงเป็นแบบนี้  ทำไมเราถึงเปลี่ยนไปได้หนาดนี้  เห็นเอแล้วนึกถึงอุ๋ม  อุ๋มเป็นคนขี้อ้อน  น่ารัก  นึกถึงตอนที่เราไปกินข้าวด้วยกันตอนนั้น เป็นครั้งแรกที่เราได้เจอกัน  เรารู้สึกดีมาก ๆ นั่งทานข้าวกัน คุยกัน  แต่ว่าตอนนี้มันก็คงไม่มีวันนั้นอีกแล้ว  ก็พอทานไรเสร็จเราก็เลยเดินไปเข้ามินิมาร์ทซื้อขนมนิดหน่อย แล้วเราก็เดินกลับที่ทำงานกัน  พอเข้าไปเราก็เลยนั่งกินขนม  แล้วไอ้โอ๊ดก็นั่งเล่นเกม  เราก็นั่งกินปาร์ตี้  มันจะมีของเล่นแถมมา คือ จรวด เหอะ ๆ เอ เค้าก็เลยขอเอาไปเล่น (เล่นในห้องแหละ) เหอะ ๆ เอ เป็นคนคุยเก่ง ชอบอยากรู้อยากเห็น เหอะ ๆ ก็น่ารักดี  สมกะโอ๊ดดี คนนึงเงียบใจเย็น อีกคนร่าเริง ขี้เล่น  เห็นแล้วก็ชวนให้นึกถึงตัวเอง  ว่าทำไมเดี๋ยวนี้เราแย่จัง  รู้สึกเหงา  รู้สึกแย่  รู้สึกว่าตัวเองทำไมถึงเปลี่ยนไปได้มากหนาดนี้  เหอะ ๆ แล้วเราก็นั่งทำงานต่อไป พราง ๆ ซักพักโอ๊ดมันก็เลิกเล่นเกม แล้วก็ได้จังหวะพอดี  พอมันเลิกเล่นเดี๋ยวเดียว พี่เข้าก็มาเลย เหอะ ๆ รอดไปแสด  ... แล้วก็นั่งทำงานไป  พี่เค้าเข้ามาตอนแรกคงแปลกใจว่าทำไมมีผู้หญิงอยู่ในห้อง  เหอะ ๆ แล้วมาถึงพี่ต้นแกก็วุ่นกะเรื่องงาน เดี๋ยวคนนี้โทรมา คนนั้นโทรมา  โทรหาคนนั้นบ้าง  คนนี้บ้าง เหอะ ๆ..... แล้ววันนี้ก็ทำงานกันไปลุยแหลกเลย ... เอ ก็นั่งข้าง ๆ โอ๊ดเราก็เห็น ๆ บ้างแหละนะ  น่ารักดี ทั้งคู่ เหอะๆ  อิจฉาอีกตามเคย แต่ก็เฉย ๆ ก็ตั้งใจทำงานไป  จนเรื่อย ๆ ประมาณ บ่ายสามกว่า ๆ เอก็บอกโอ๊ดว่าจะกลับก่อน  โอ๊ดก็บอกซักพัก  ก็นั่งทำไปได้ซักพัก จังหวะพี่เค้าจะขึ้นไปเอาไฟล์พอดี  เอ ก็เลยขอตัวกลับด้วยก็บาย ๆ เรา  แล้วก็เดินออกไปกะโอ๊ด  แล้วโอ๊ดก็ไปส่ง  ซักพักมันก็กลับมาพร้อมกับช๊อคโกแลต (ที่ไม่มันน่ามีแต่นมและ) แล้วก็นั่งทำงานกันไป  เราก็เลยคุยเรื่องแฟนโอ๊ดขึ้นมา  ว่าแฟนมึงนี่คุยเก่งดีแหะ  แถมซนด้วย  อยู่ ๆ เอามือกดปุ่มปิดเครื่องคอมเฉย ดีนะที่มันฟ้องมาถามว่าเซฟไฟล์ไหม ไม่งั้นมึงเอ้ย ยุ่งอีก ..เหอะ ๆ แล้วก็คุยกันซักพัก ก็นั่งลุยงานกันแหลกเลย   งานก็ไหล ๆ มาหาเรื่อย ๆ แล้วก็ทำกันไปจนประมาณ 6 โมงเย็นได้  พี่เค้าก็จะให้เลิก แต่ก็ส่งท้ายงานกลับมาให้ทำอีกชุด  คืองานที่ทำอยู่ในห้องนั่นแหละที่ยังทำไม่เสร็จ  พี่เค้าบอกว่าทำเสร็จแล้วส่งให้พี่ด้วย  เราก็ครับ ๆ แล้วก็แยกกันออกมาจากที่ทำงาน  แล้วตอนเดิน ก็คุย ๆ กะโอ๊ดจนถึงป้ายรถเมล์ ได้แป๊ปรถมาโอ๊ดก็เลยไปก่อน  ซักพักรถสองแถวเราก็มา ก็นั่งมาถึงบ้าน (สองต่อ)  แล้วก็มาถึงได้ซักพัก  แม่ก็ทำบะหมี่ให้กิน  ตอนแรกก็คิดว่าจะกินแค่สองก้อนพอและ  แต่รู้สึกเหนื่อย ๆ หิว ๆ เลยทานไป 4 ก้อน (เกินไปเยอะเลยกู)  ก็กินเสร็จก็มานั่งทำงานต่อ  ที่ก่อนหน้านี้เปิดคอมทำงานอยู่  ทำถึงประมาณ 2 ทุ่มครึ่งงานก็ได้สิ้นสุดลง ดีใจโคตร ๆ แล้วเนี่ยก็มานั่งอัพ space เนี่ยแหละ  สงกรานต์นี้เราคงรู้สึกแย่  มีแต่ความรู้สึกไม่ดี  มีแต่ความเศร้า  มีแต่ความเหงา  เฮ้อ!  แย่จัง วันนี้รีบมาอัพก่อน เพราะเดี๋ยวขี้เกียจตอนแรกว่าจะไม่อัพและ แต่เห็นว่าอืมไหน ๆ งานก็เสร็จแล้วรีบอีพก่อนดีกว่า  แค่นี้แหละไม่มีไรจะพิมพ์และเซ็ง บายครับ

วันนี้ก็เหมือนทุกที แต่วันนี้ตื่นสายหนักกว่าเดิม เกือบ 7โมงครึ่งแหนะ (นับวันยิ่งสายเว้ยกู)  ก็เลยรีบออกไปแต่กลับถึงเร็วกว่าที่คิด  วันนี้ก็แวะเอา Sony walkman ไปคืนพี่สาวที่หน้าบริษัทพี่เค้า  แล้วก็เดินไปที่ทำงาน  ก็เข้าไปนั่งจะทำงาน ก็ไม่มีงานทำ  เพราะงานยังไม่มา  เลยนั่งลงเกมไว้  แม่งเครื่องไอ้โอ๊ดดันเปิดไม่ติด  ตกใจแต่เช้าเลย  ซักพักโอ๊ดก็ตามมา (ตูก็กำลังมันนั่งเล่นเกมอยู่)  มาถึงโอ๊ดก็ตกใจเลยครับ เหอะ ๆ คอมเปิดไม่ได้ ซักพักพี่ต้นเค้าก็โทรมาให้ขึ้นไปเอาไฟล์กับคุณหนึ่ง (ตอนนั้นพี่ถามว่าทำไรอยู่ ตูบอกว่ากำลังเช็คไฟล์ครับ  แต่จริง ๆ นั่งเล่นเกม เหอะ ๆ )  แล้วก็ก่อนขึ้นเลยลองเปิดคอมไอ้โอ๊ดอีกที  ก็เปิดไม่ได้  ไอ้เราก็ขึ้นไปเอาไฟล์จากพี่หนึ่งเค้า  ก็ยืน ๆ ก็ทักพี่นุ้ย  แล้วก็ถามเรื่องข้อมูล it ได้ยังครับ พี่เค้าก็บอกว่าเดี๋ยวพี่ดูให้  แล้วพี่ก็เอา kitkat มาฝาก ฝากให้โอ๊ดด้วย แล้วก็ให้น้อง ๆ ซักพัก  ก็คุยกะคุณหนึ่งเรื่องไฟล์ วันนี้ยุ่งยากพอตัวเพราะไฟล์ที่พี่ต้นบอกว่าส่งมาไม่มี  ก็ขึ้น ๆ ลง ๆ หลายรอบ  ตอนนั้นก็เลยเอาไฟล์ที่มีอยู่ลงมา  พอลงมาก็ลองเปิดเครื่องโอ๊ดอีกที  แม่เจ้าติดจนได้ เหอะ ๆ แล้วซักพักพี่ต้นก็โทรมาถามว่าได้ไฟล์หรือยัง  เราก็บอกว่าได้มาสามสาขาครับ  พี่เค้าเลยบอกว่าเดี๋ยวอีกซักพักขึ้นไปเอาไฟล์อีกมีอีก 4 สาขา  เราก็ครับ ๆ ซักพักก็เตรียมขึ้นไป (ระหว่างนั้นเกมตูยังเปิด  ไอ้โอ๊ดก็นั่งเล่นเกมเครื่องกระผมไป  พร้อมกับลงเครื่องมัน)  แล้วเราก็ขึ้นไปเอาไฟล์กะคุณหนึ่งอีกรอบ  ..แล้วนะ ก็ยังไม่ได้ไฟล์ครับยืนรอนานพอควร จนท้ายสุดเราก็เลยตัดสินใจโทรไปหาพี่ต้นอีกครั้ง  แล้วก็คุย ๆ เราท้ายสุดก็ตัดสินใจบอกพี่หนึ่งว่าเดี๋ยวผมลงไปทำงานด้านล่างก่อนนะครับ  แล้วไงค่อยว่ากันกับเรื่องไฟล์อื่น ๆ แล้วก็กลับลงมา  ไอ้โอ๊ดก็กำลังมันกะเกม  ซักพักได้  เราก็นั่งทำงานทั้งๆ ที่ยังเปิดเกมอยู่แต่ไม่ได้เล่นแล้วเพราะงานมันเยอะ  แต่คุณโอ๊ดก็ยังนั่งเล่นอยู่  แล้วก็ทำงานไปเรื่อย ๆ จนถึงเวลา เที่ยง เราก็ไม่ไหวแล้วมึน ปวดตามาก  ส่วนคุณโอ๊ดอะ ฟุ๊บไปนานและ เหอะ ๆ เราก็เลยพักนั่งเล่นเกมทีเปิดทิ้งไว้ต่อ  เล่นไปเล่นมา โดนคอมรุมแพ้ครับ เลยตัดสินใจ  เฮ้ย! โอ๊ดไปกินข้าวดีกว่า  ก็เลยไปกินข้าวกัน แล้วก็กลับมานั่งพักสายตาอยู่พักนึง  โอ๊ดมันก็นั่งเล่นเกมไปซักพัก  เราก็นั่งทำงานต่อเรื่อย ๆ จนล้าโคตร ๆ แม่งเยอะชิบหาย  แล้วประมาณบ่ายสองกว่า ๆ ได้มั้ง พี่ต้นก็มา  แล้วก็เอาไฟล์มาให้เพิ่มบอกให้หยุดงานตรวจก่อน แล้วเช็คจำนวนให้พี่เค้า  แล้วก็เอาไฟล์ที่ทำตอนเช้าให้พี่เค้า  ไอ้เราก็มึนนู้นมึนนี้สาหัสเลย  แต่ก็เคลียจนได้  แล้วก็นั่งทำงานใหม่ที่พี่ต้นให้มา จนประมาณ 5 โมงกว่าๆ ก็เคลียของบางปะกอกเสร็จเช็คไรเรียบร้อย แล้วก็นั่งทำ Petka ต่อเรื่อย ๆ แล้วก็กลับบ้านเพราะไม่ไหวแล้วเหนื่อย พี่ต้นเค้าก็ฝากให้ไปทำต่อให้เสร็จ  แล้วส่งให้พี่เค้า  ไอ้เราก็ทั้งเหนื่อยทั้งล้า คิดในใจว่างานไรหว่าเหนื่อยชิบหาย สุ่มกันเข้ามา  แล้วก็ก๊อบ ๆ ไฟล์กัน  พอออกมาพี่ต้นขอแยกกลับไปก่อน เราก็เข้าห้องน้ำกัน แล้วก็ไอ้โอ๊ดก็บ่นเป็นหมีกินผึ้งเลย  งานไรวะเหนื่อย คุ้มไหมเนี่ย (กูก็คิดงั้นแหละ)  เหอะ ๆ แล้วก็เดิน ๆ คุยไรกันนิดหน่อย ก็ถึงป้ายรถเมล์ซักพัก รถกระผมก็มาเลยขึ้นกลับก่อนไอ้โอ๊ดมัน  ก็ขึ้นไปก็เจอไอ้ตุสบ้าสองคนยืนข้าง ๆ คุยเรื่องบ้าบอ  ฟังแล้วขนลุก  แล้วดันลงแถว ๆ ที่ตูต้องต่อรถอีกต้องทนฟังแม่งคุยกันสยอง จนลงรถ ค่อยรู้สึกโล่งหน่อยรำคาญชิบหาย คุยเรื่องผู้ชาย บรือ ขนลุก  แล้วก็ขึ้นรถอีกต่อเข้าบ้านมา  พอถึงบ้านได้ซักพัก  พ่อก็โทรสั่งกับข้าว  แม่ก็หุงข้าวรอ  แล้วเราก็มาถึงก็อาบน้ำก่อนเลย  เหอะ ๆ พออาบน้ำเสร็จก็มานั่งทำงานได้ซักพัก พ่อก็เรียกทานข้าวเราก็เลยลงไปทาน  ทานเสร็จเรียบร้อยก็รีบมาปั่นงานต่อ  แล้วด้วยความซวยอีก ทำ ๆ อยู่โอ๊ดทักมา  ก็เลยตอบมัน หันมาทำงานต่อเสือกกดผิด  งานที่ทำก่อนหน้านี้ยังไม่ทันเซฟ  มันก็มลายหายไป กูหละเครียด อุตส่าห์ทำไปได้กว่าครึ่งต้องเริ่มใหม่อีก (ตอนนั้นประมาณ จะ 3 ทุ่มและ)  อย่างเซ็ง  ก็เลยเอาวะ ตั้งใจใหม่ ก็ปั่น ๆๆ ชิบหายเลย  ก็ปั่นแหลกตาแตกใจก็คิดเรื่องที่โอ๊ดบอกว่า  อุ๋มถามหาว่าบอยเลิกเล่นเกมแล้วเหรอ  เราก็คิด ๆ แต่ว่าใจต้องจดจ่องานต่อ  เพราะงานเร่งเลยรีบ ๆ ๆ ทำไป จนกว่าจะเสร็จก็ประมาณ 4 ทุ่มครึ่ง  ได้ แล้วโอ๊ดมันลืมส่งไฟล์ให้พี่เค้า  มันก็ออน m ใหม่  เราก็เลยบอกเอามาเดี๋ยวส่งให้  แล้วก็แม่งดันเข้าเมลล์ hotmail ส่งไม่ได้อีก เราก็เลยเข้าเมลล์ Thaimail แทน แล้วก็จัดส่งให้พี่เค้า ซักพักเราก็มานั่งอัพ space นี่แหละ อยากบอกว่าเหนื่อยโคตร ๆ พรุ่งนี้กูต้องเจอไรอีกเนี่ย   แม่งเฮ้ย เหนื่อยสาด  ...สงกรานต์ใกล้แล้ว แต่กูรู้สึกไม่ได้มีความสุขเลยแม่งเซ็งหวะสาด ..แค่นี้ก่อนแหละ เดี๋ยวนอนแล้ว เฮ้อ! แย่ชะมัดมีแต่เรื่อง ไปและ